Kijijini wao uamini katika kilimo na ufugaji wa ngombe kibiashara.Kuku kwao hawaoni kuwa ni kitu cha biashara kinachoweza wakwamua.Tunao fuga kibiashara huko vijijini ni sisi watu wa mjini.Kumbuka unapoanza uwekezaji huu,lazima uweke pesa siyo chini ya m2-5,maana ni lazima uweke fensi ya waya kulizunguka shamba lako.
Haya.
Sasa rejea kwenye msingi wa mada hii, toka mwanzo.
Ukishaamua kuwa mfugaji wa hao kuku wa kienyeji kibiashara, na ukawekeza kama ulivyoeleza hapa, mafensi na takataka zingine; hao kuku 78 waliotajwa kwenye mada hii hata ufanye uchawi wa namna gani hawatakuingizia faida yoyote katika kazi hiyo.
Hiyo itakuwa ni biashara kichaa.
Kwa hiyo, baada ya mizungushano yooote, tokea huko mwanzo, hatimaye sasa hapa mwisho tumekubaliana kwamba ufugaji wa kuku wa kienyeji, katika soko letu hili la sasa, na katika mazingira tuliyonayo, ni kazi ngumu sana ya kukuingizia faida na kuwategemea kuku hao kuwa chanzo cha pato.
Kumbuka, sisemi kamwe kwamba huwezi kuwa mfugaji wa kuku hao halafu usipate faida. Lakini itabidi uwe ni mfugaji mkubwa kweli kweli, pengine hupungui kuku 5,000 au 10,000 kwa mpigo, ili uwe unapata faida ya ufugaji huo.
Vinginevyo, unaweza kufanya kazi ya kuuza hao kuku, lakini siyo mfugaji. Wewe kazi yako ikawa ni kukusanya tu hao kuku toka huko vijijini na kwenda kuwauza mjini kwa faida.
Hao wanaokuuzia wewe, (wafugaji wadogowadogo) wao hawaingizi faida, na wala hawajui kabisa gharama za ufugaji wao ni kiasi gani, kwa sababu hawaweki kumbukumbu.
Nadhani hadi hapa tutakuwa tumeelewana vizuri sasa.
Lengo ni lipi hasa?
Kutowapotosha vijana kuona kwamba kazi ya ufugaji wa kuku wa kienyeji ni rahisi, na ndiyo njia nyepesi ya kuwapa riziki haraka haraka.
Tusiwapotoshe, tuwape ukweli kamili ili waupime wao wenyewe na kufanya maamuzi wanayoona yanafaa.