Ukweli ni kwamba neno "dīn" (دين) kabla ya Uislamu halikutumika moja kwa moja kumaanisha dini ya Kikristo au Kiyahudi kwa maana tunayoijua leo.
Kabla ya Uislamu (kipindi cha Jahiliyya)
Waarabu walilitumia dīn kwa maana ya desturi, mfumo wa maisha, sheria za kabila au hukumu.
Mfano,katika mashairi ya kabla ya Uislamu, waliposema “dīn al-malik” walimaanisha mfumo wa sheria ya mfalme/hukumu yake.
Kwa hiyo haikuwa ikimaanisha dini hizi Ukristo,Uyahudi n.k
Qur’an ilipoanza kushuka, neno dīn lilipanuliwa maana yake kufikia dini za kimbingu (Ukristo, Uyahudi, Uislamu).
Mfano: “Inna dīna ʿinda Allāhi al-Islām” (Qur’an 3:19) – Yaani: Hakika dini sahihi mbele ya Mwenyezi Mungu ni Uislamu.
Pia Qur’an inawatambua Mayahudi na Wakristo kuwa na dīn zao, ndiyo maana ikaelezwa: “Lakum dīnukum wa liya dīn” (109:6).
Baada ya Uislamu kusambaa,Ndipo dīn likaanza kutumika waziwazi kurejea dini zote Uyahudi, Ukristo, Uislamu na hata ushirikina.
Kwa Waarabu na Waislamu wa mwanzo, “dīn” haikumaanisha tu “imani ya mtu binafsi” bali mfumo mzima wa maisha, sheria na ibada.