Uuzaji wa Akiba ya Dhahabu ni dalili mbaya ya kushindwa kwa dola

Uuzaji wa Akiba ya Dhahabu ni dalili mbaya ya kushindwa kwa dola

Sababu ya kuuza ni moja tuu, hatuna dollar za kuagiza petrol na vyakula, petrol tunaagiza 100% , ngano tunaagiza karibu tani milioni moja kila mwaka, vikikosekana hivyo vitu nchi haitakalika, kwa sasa beberu na utalii vimekata hakuna dollar na treasury imekauka, only solution ni kuuza dhahabu tuu, kwa wiki mbili tuu shilingi imeanguka kutoka 2400 installers 2600, na madeni lazima yalipwe mengi in dollars na huwezi default la sivyo tutageuka Zimbabwe soon, na kuuza dhahabu ni temporary solution tuu akiba ni ndogo, only permanent solution ni kukaa chini na wapinzani na beberu ili dollar na utalii virudi, trillion 3 za TRA ni mashilingi tuu huwezi fanyia kitu na hakuna nchi inaweza kukuuzia chochote
 
Sababu ya kuuza ni moja tuu, hatuna dollar za kuagiza petrol na vyakula, petrol tunaagiza 100% , ngano tunaagiza karibu tani milioni moja kila mwaka, vikikosekana hivyo vitu nchi haitakalika, kwa sasa beberu na utalii vimekata hakuna dollar na treasury imekauka, only solution ni kuuza dhahabu tuu, kwa wiki mbili tuu shilingi imeanguka kutoka 2400 installers 2600, na madeni lazima yalipwe mengi in dollars na huwezi default la sivyo tutageuka Zimbabwe soon, na kuuza dhahabu ni temporary solution tuu akiba ni ndogo, only permanent solution ni kukaa chini na wapinzani na beberu ili dollar na utalii virudi, trillion 3 za TRA ni mashilingi tuu huwezi fanyia kitu na hakuna nchi inaweza kukuuzia chochote
Umeongea point kubwa and probably nchi inaweza kuanza kuwa defaulted
 
mada nzuri here are your answers:
1) Dhahabu ziliwekwa kama akiba, na akiba kazi yake kutumika wakati wa majanga, but uzuri ni hio hio dhahabu inachimbwa ndan sio kwamba tunaenda kununua

2) Miradi lazima iendelee, kuna competition kali sana ya biashara kwenye region yetu tukizubaa basi inakula kwetu,
3) Alternative ingine ni kukopa, ukitaka kujua madhara yake nenda kenya apo
Inachimbwa ndani lakini sio yetu ina wenyewe, BOT wananunua kama wengine, miradi imekata hakuna pesa, kukopa hamkopesheki baada ya mlichofanya October 29 labda commercial banks zenye interest za kufa mtu, angalia dollar ikiendelea hivi mwisho wa mwaka 5000, solution kaeni chini na wapinzani na beberu ili utalii na dollar zirudi la sivyo Samia atakimbia nchi kwa aibu and the nation will suffer
 
mada nzuri here are your answers:
1) Dhahabu ziliwekwa kama akiba, na akiba kazi yake kutumika wakati wa majanga, but uzuri ni hio hio dhahabu inachimbwa ndan sio kwamba tunaenda kununua

2) Miradi lazima iendelee, kuna competition kali sana ya biashara kwenye region yetu tukizubaa basi inakula kwetu,
3) Alternative ingine ni kukopa, ukitaka kujua madhara yake nenda kenya apo
Nchi ipo kwenye Janga gani?Ukiangalia sababu hizi za ujenzi wa miundombinu zinazotolewa hazina uhusiano na majanga.
Hii nchi ipo kwenye Hali ngumu ila kuna jambo linafichwa.
Serikali watambue raia wanaowaongoza nao ni wasomi pia,
Kwa inavyoonekana sasa nchi inauhaba wa pesa zakigeni haya mengine ni uongo.
 
Hatua hii si tu uamuzi wa kifedha, bali ni ishara tosha ya kupungua kwa uwezo wa serikali katika kusimamia

Kukosa gavana wa benki sahihi, mwenye uzoefu na kutoa ushauri sahihi kwa serikali inaweza kuwa sababu ya upigaji mnada hifadhi ya dhahabu ifanyike.

Pengine uteuzi wa gavana dhaifu asiye na uzoefu ilikuwa ni mpango mkakati wa mamlaka za uteuzi kufanya dili zao

Pengine Idara muhimu, wizara, idara maalumu zina ugonjwa wa kupoteza Kumbukumbu za Kitaasisi, kwa kubadilisha wakuu wenye maamuzi kila mara na hivyo kumbukumbu za Kitaasisi kupotea na hivyo ufisadi au maamuzi yasiyo sahihi kuweza kupata nafasi ya kufanyika kwa makusudi ah kimkakati :

Thamani ya kumbukumbu ya kitaasisi​

Mei 15, 2025​

Mnamo 1978, genge la wasafishaji mfereji mkubwa (canal) lililofanya kazi ya mkandarasi kampuni ya British Waterways lilikuwa likipambana na tatizo. Walikuwa wakijaribu kuondoa vikwazo kwenye Mfereji wa Chesterfield ili waweze kuimarisha ukuta wa zege — haikuwa kazi rahisi ya siku moja. Lakini kilichowakwamisha hasa ni mnyororo mzito wa chuma ukijikita chini ya mfereji. Baada ya majaribio mbalimbali, waliunganisha mnyororo huo kwenye mashine yao ya kusafisha mfereji mkubwa. Hilo lilifanikiwa. Kwa kuvuta kwa nguvu mnyororo huo na kipande cha mbao kilichokuwa mwisho wake viliondolewa. Genge hilo baada ya kufanikiwa kupambana kuondoa mnyororo huo wa chuma lilichukua kujipongeza kwa mapumziko mazuri kwa ajili ya chai.

Kipindi chao cha mapumziko ya chai kilikatizwa kwa yowe kali kutoka kwa polisi aliyekuwa katika hali ya taharuki kubws. Polisi huyo kwa bahati tu alikuwa akipita kwenye njia ya maji ambayo kwa kawaida ilikuwa tulivu aliposhindwa kujizuia kuona kidimbwi kikubwa cha maji yanayozunguka kwa kasi kubwa. Wakati wafanyakazi waliporudi eneo la tukio kwa spidi kubwa, wakakuta mfereji ulikuwa umetoweka. "Hatukujua kulikuwa na plagi," mfanyakazi mmoja alilalamika kwa kujitetea. Na, kwa haki, mfereji ulikuwa na umri wa karne mbili, na plagi pia.

Kumbukumbu zozote zilizokuwepo za mfereji huo zilikuwa zimeharibiwa katika mashambulizi vita kuu ya pili ya dunia (Blitz).

Maadili ya hadithi: kumbukumbu ya kitaasisi ni muhimu (institutional memory), na ikiwa shirika litaanza kusahau mambo muhimu (kama vile uwepo wa plagi), mambo mabaya hutokea. Utaalamu hupungua kwa kasi ya kutisha ikiwa hautaboreshwa na kuwa re-set.

Hata hivyo, si rahisi. Hivi majuzi nilichukuliwa kwenye ziara ya mkusanyiko wa picha za Maktaba ya Bodleian, na nilishangazwa na jinsi waongozaji wetu wa watalii walivyolazimika kufanya kazi kwa bidii ili kupata taarifa za msingi kuhusu mlezi na msanii, hata katika picha zenye umri wa miongo michache tu.

Hili halingekuwa la kushangaza sana, isipokuwa kwamba sababu nzima ya Maktaba ya Bodleian kuwepo ni kuhifadhi taarifa katika mfumo unaoweza kufikiwa. (Mkutubi wa Bodley, Richard Ovenden, ameandika Burning the Books: A History of the Deliberate Destruction of Knowledge na ni rais wa Muungano wa Uhifadhi wa Kidijitali.) Lakini Bodleian ni maktaba, si jumba la makumbusho la picha, na bila uangalifu wa mara kwa mara kutuza kubukumbu au historia, mpangilio wa asili wa mambo kwa watu si wa kukumbuka mambo, bali wa kusahau.

Hilo linamaanisha shida. Fikiria kashfa mbaya ya Volkswagen VW, ambapo kampuni ilibuni magari yake ili kupumbaza vipimo vya uzalishaji wa hewa chafu kutoka kwa wasimamizi. Hapana, si kashfa ya 2015, ambayo iliigharimu kampuni sifa yake, Mkurugenzi Mtendaji wake kutimuliwa na zaidi ya euro bilioni 30 katika faini, kulipa madai na faini za kisheria.

Namaanisha kashfa ya 1973, ambapo VW ilishutumiwa na Mamlaka ya Uthibiti wa Mazingira la Marekani kwa kubuni magari yake ili kupumbaza vipimo vya uzalishaji wa hewa chafu kutoka kwa wasimamizi. Mwaka 1973 VW ilikubaliana kulioa fidia nje ya mahakama na, inaonekana, baadaye tena 2015 ilitumia miongo iliyofuata ikarudia kosa lile la 1973 ambalo kama Kumbukumbu za Kitaasisi zisinge sahauliwa, uzoefu wa adhabu VW iliyopewa 1973 ungeweza kuiokoa VW na kosa la 2015.

Mfano wa kusikitisha zaidi ni milipuko miwili mibaya ya Space Shuttle, Challenger mwaka wa 1986 na Columbia mwaka wa 2003. Ajali hizi zinaonekana tofauti sana. Moja ilikuwa mlipuko muda mfupi baada ya kupaa, nyingine ilikuwa kuvunjika kwa chombo hicho kilipokuwa kinarejea kutoa anga za juu kuingia anga ya dunia. Lakini makosa ya msingi yaliyowezesha yanaonekana kufanana sana. Ripoti ya Bodi ya Uchunguzi wa Ajali za Columbia ilibainisha kuwa maswali yaleyale ya msingi yaliibuka: kwa nini shuttle zote mbili ziliendelea kuruka zikiwa na matatizo yanayojulikana? Na kwa nini mameneja wa Nasa waliamua kwamba ilikuwa salama kuruka licha ya maonyo kutoka kwa wahandisi wao? Ili kuandaa mazingira ya Columbia, NASA ilibidi isahau masomo yote ya Challenger na hilo ni moja ya kupotea kwa Kumbukumbu za Kitaasisi.

Kuna zaidi ya kusahau taasisi kuliko kusahau jambo moja kubwa, iwe ni "ukiidanganya EPA, wanaweza kuigundua" au "mfereji una shimo la kuziba". Mashirika yanaweza pia kusahau jinsi ya kufanya mambo.

Thamani ya kumbukumbu ya kitaasisi
Mei 15, 2025
Mnamo 1978, genge la wachimbaji madini lililofanya kazi kwa British Waterways lilikuwa likipambana na tatizo. Walikuwa wakijaribu kuondoa vikwazo kwenye Mfereji wa Chesterfield ili waweze kuimarisha ukuta wa zege — haikuwa kazi rahisi ya siku moja. Lakini kilichowakwamisha hasa ni mnyororo mzito wa chuma chini ya mfereji. Baada ya majaribio mbalimbali, waliunganisha mnyororo huo kwenye mashine yao ya kuchimba madini. Hilo lilifanikiwa. Kwa kuvuta kwa nguvu mnyororo huo na kipande cha mbao kilichokuwa mwisho wake viliondolewa. Genge hilo lilichukua mapumziko mazuri kwa ajili ya chai.

Kipindi cha chai kilikatizwa kwa ukali na polisi akiwa katika hali ya msisimko. Alikuwa akipita kwenye njia ya maji ambayo kwa kawaida ilikuwa tulivu aliposhindwa kujizuia kuona kidimbwi kikubwa cha maji. Kufikia wakati wafanyakazi waliporudi eneo la tukio, mfereji ulikuwa umetoweka. "Hatukujua kulikuwa na plagi," mfanyakazi mmoja alilalamika. Na, kwa haki, mfereji ulikuwa na umri wa karne mbili, na plagi pia. Kumbukumbu zozote zilizokuwepo zilikuwa zimeharibiwa katika Blitz. Maadili ya hadithi: kumbukumbu ya kitaasisi ni muhimu, na ikiwa shirika litaanza kusahau mambo muhimu (kama vile uwepo wa plagi), mambo mabaya hutokea. Utaalamu hupungua kwa kasi ya kutisha ikiwa hautaboreshwa na shughuli.

Hata hivyo, si rahisi. Hivi majuzi nilichukuliwa kwenye ziara ya mkusanyiko wa picha za Maktaba ya Bodleian, na nilishangazwa na jinsi waongozaji wetu wa watalii walivyolazimika kufanya kazi kwa bidii ili kupata taarifa za msingi kuhusu mlezi na msanii, hata katika picha zenye umri wa miongo michache tu. Hili halingekuwa la kushangaza sana, isipokuwa kwamba sababu nzima ya Maktaba ya Bodleian kuwepo ni kuhifadhi taarifa katika mfumo unaoweza kufikiwa. (Mkutubi wa Bodley, Richard Ovenden, ameandika Burning the Books: A History of the Deliberate Destruction of Knowledge na ni rais wa Muungano wa Uhifadhi wa Kidijitali.) Lakini Bodleian ni maktaba, si jumba la makumbusho la picha, na bila uangalifu wa mara kwa mara, mpangilio wa asili wa mambo si wa kukumbuka, bali wa kusahau.

Hilo linamaanisha shida. Fikiria kashfa mbaya ya Volkswagen, ambapo kampuni ilibuni magari yake ili kupumbaza vipimo vya uzalishaji wa hewa chafu kutoka kwa wasimamizi. Hapana, si kashfa ya 2015, ambayo iliigharimu kampuni sifa yake, Mkurugenzi Mtendaji wake na zaidi ya euro bilioni 30 katika faini, suluhu na ada za kisheria. Namaanisha kashfa ya 1973, ambapo VW ilishutumiwa na Shirika la Ulinzi wa Mazingira la Marekani kwa kubuni magari yake ili kupumbaza vipimo vya uzalishaji wa hewa chafu kutoka kwa wasimamizi. VW ilikubaliana nje ya mahakama na, inaonekana, ilitumia miongo iliyofuata ikisahau kile ambacho kingekuwa uzoefu wa adhabu.

Mfano wa kusikitisha zaidi ni milipuko miwili mibaya ya Space Shuttle, Challenger mwaka wa 1986 na Columbia mwaka wa 2003. Ajali hizi zinaonekana tofauti sana. Moja ilikuwa mlipuko muda mfupi baada ya kupaa, nyingine ilikuwa kuvunjika kwa kuingia tena. Lakini makosa ya msingi yaliyowezesha yanaonekana kufanana sana. Ripoti ya Bodi ya Uchunguzi wa Ajali za Columbia ilibainisha kuwa maswali yaleyale ya msingi yaliibuka: kwa nini shuttle zote mbili ziliendelea kuruka zikiwa na matatizo yanayojulikana? Na kwa nini mameneja wa Nasa waliamua kwamba ilikuwa salama kuruka licha ya maonyo kutoka kwa wahandisi wao? Ili kuandaa mazingira ya Columbia, Nasa kwanza ilibidi isahau masomo yote ya Challenger.

Kuna zaidi ya kusahau taasisi kuliko kusahau jambo moja kubwa, iwe ni "ukiidanganya EPA, wanaweza kuigundua" au "mfereji una shimo la kuziba". Mashirika yanaweza pia kusahau jinsi ya kufanya mambo.

Nikiwa kijana nilivutiwa na ndege ya Lockheed TriStar kwa sababu ya umbo lake lisilo la kawaida, ikiwa na injini moja mkiani. Huioni sana siku hizi — TriStar haikuwa na mafanikio ya kibiashara.

Sikuwa mtu pekee niliyevutiwa na ndege hiyo, lakini mwanasaikolojia wa shirika Linda Argote alikuwa na sababu tofauti ya kuichunguza. Ndege nyingi hupata bei nafuu zaidi kutengeneza kwa faida ya uzoefu — ni mfano halisi wa kujifunza kwa kufanya. Lakini TriStar ilibaki kuwa ghali kutengeneza. Argote alitaka kujua ni kwa nini. Wazo lake lilibadilisha wazo la kujifunza kwa kufanya: vipi kuhusu kusahau kwa kutofanya?

Katika makala ya mwaka wa 1990, Argote na Dennis Epple walihitimisha kwamba kampuni ya Lockheed lilikuwa limetengeneza ndege chache sana kiasi kwamba walikuwa wakisahau haraka kuliko walivyokuwa wakijifunza. Hasa, mwaka wa 1977 na 1978 uzalishaji ulishuka hadi TriStars 14 pekee kwa jumla, na kufikia mwanzoni mwa miaka ya 1980 gharama halisi zilikuwa juu kuliko mwaka wa 1975.

Mwanauchumi Lanier Benkard baadaye alikadiria kwamba utaalamu wa Lockheed wa kuokoa gharama ulipungua kwa kasi ya kutisha ikiwa haukuboreshwa na shughuli, na nusu ya maisha ya zaidi ya mwaka mmoja. Hatuwezi kujumlisha mengi kutoka kwa hilo. Ndege ni ndege, na kila kesi ni tofauti. Hata hivyo, mtu yeyote ambaye amewahi kuwasilisha marejesho ya kodi anaweza kuthibitisha kwamba mwaka ni muda wa kutosha kusahau jinsi ya kufanya mchakato wowote mgumu.

Kusahau kunaweza kutokea kwa sababu nyingi. Watu huondoka. Kumbukumbu halisi zinaweza kuathiriwa na ukungu na moto na kupotea. Kumbukumbu za kidijitali huwa hazisomeki kadri teknolojia inavyobadilika - kwa kweli marejeleo ya mwisho katika ingizo la Wikipedia kuhusu kumbukumbu ya shirika ni kiungo kisicho na maana kwa tovuti iliyopotea ya NHS. Na wakati mwingine mashirika husahau kimakusudi. Sababu kuu ya kashfa ya Windrush nchini Uingereza ilikuwa kwamba sehemu moja ya Ofisi ya Mambo ya Ndani idara ya Uhamiaji iliamua kutoa madai magumu kwamba wakazi wa Uingereza wathibitishe kuwa wana haki ya kuishi na kufanya kazi nchini, bila kujua - au kujali sana - kwamba sehemu nyingine ya Ofisi ya Mambo ya Ndani ilikuwa imeharibu rekodi zilizowezesha uthibitisho huo.

Zaidi ya kurasa 100,000 za serikali ya Marekani zilitoweka baada ya Rais Trump kuchukua madaraka. Bado haijabainika ni nini kimetoweka kwa muda na ni nini kimepotea milele.

Ni rahisi kwa mashirika kusahau, hata wanapojaribu kukumbuka. Tusifanye hili kuwa baya zaidi kuliko linavyopaswa kuwa, la sivyo litakuwa zaidi ya Mfereji wa Chesterfield tunaoupoteza.

Imeandikwa kwa ajili ya na kuchapishwa kwa mara ya kwanza katika Financial Times mnamo tarehe 18 Aprili 2025

Ni rahisi kwa mashirika kusahau, hata wanapojaribu kukumbuka. Tusifanye hili kuwa baya zaidi kuliko linavyopaswa kuwa, la sivyo litakuwa zaidi ya Mfereji wa Chesterfield tunaoupoteza.

Imeandikwa kwa ajili ya na kuchapishwa kwa mara ya kwanza katika Financial Times mnamo tarehe 18 Aprili 2025
 
TOKA MAKTABA :


Swali kuu kutoka nchini Ghana kuhusu utaratibu wa kununua dhahabu na nani anamilki migodi je serikali itajikita kununua toka kwa wachimbaji wadogo kwa bei ya kimataifa?

MJADALA WA BIASHARA YA DHAHABU KWA MAFUTA WAPAMBA MOTO NCHINI 🇬🇭

Mjumbe wa kamati ya migodi na nishati ya Bunge nchini Ghana, Dr. Kwabena Donkor amesema hizi ni sarakasi zinazochezwa na serikali ambazo ni kiini macho kwani haziwezi kutekelezeka.

Kujaribu biashara ya mali-kwa-mali (barter trade) ya kubadilisha dhahabu kwa mafuta ya petroli / dizeli kimataifa ni dalili ya serikali kushindwa kusimamia uchumi anasisitiza mbunge na mjumbe huyo wa kamati ya bunge Dr. Kwabena Donkor ambaye aliwahi kufanya kazi ktk sekta ya petroli.


Dr. Kwabena Donkor akishiriki ndani ya mjadala exclusive wa kituo cha JoyNews amekwenda ndani zaidi kwa kuhoji ni nani anayemiliki migodi hiyo, na inajulikana ni makampuni makubwa ya kigeni hivyo watawalipa nini wenye migodi je ni kwa pesa za madafu yaani sarafu ya cedis ya Ghana au dollars za Kimarekani ambazo serikali ya Ghana haina fedha hizo za kigeni.

Anaongeza hoja Dr. Kwabena Donkor, pia kama serikali italenga kununua kwa wachimbaji wadogo wadogo itaweza kushindana na bei ya dhahabu ya soko la dunia? Maana itapelekea wachimbaji hao wadogo kutorosha dhahabu kupitia njia za panya za mipakani.

Hii ni kutokana na serikali itashindwa kuwalipa bei nzuri wachimbaji wadogo au kuwalipa kwa dollar za marekani wachimbaji wadogo kulingana na bei ya soko la dunia kwani serikali haina hifadhi ya kutosha ya fedha za kigeni.

Kimsingi katika mada hii moto ya kituo cha TV JoyNews pia mtendaji mkuu (CEO) wa chemba ya migodi ya Ghana, Dr. Sulemanu Koney naye ktk mahojiano ametoa kauli juu ya changamoto ya jinsi ya uhalisia wa uwezekano wa sera hiyo mpya ya biashara ya mali-kwa-mali kuweza kutekelezeka, kwani kuna mengi ya kuyafanya kabla ya sera hiyo kuweza kutekelezeka ingawa chemba hiyo milango yake ipo wazi kwa majadiliano na serikali ya Ghana.
Source : JoyNews

Mikataba ya Tanzania kulinda kampuni kubwa za uchimbaji madini ya dhahabu ni kizingiti kigumu. Je ikiamua kununua kutoka kwa wachimbaji wadogo raia wa kiTanzania itachukua serikali miaka mingapi kufikia akiba kubwa himilifu ya kutosha ?

Accra, Ghana

Introduction of policy exposing government's desperation. - Dr Kwabena Donkor


Source: Joy News TV
 
TOKA MAKTABA :

 

Thamani ya kumbukumbu ya kitaasisi​

Mei 15, 2025​

Mnamo 1978, genge la

English :

The value of institutional memory​

15th May, 2025​

In 1978, a dredging gang working for British Waterways was struggling with a problem. They were trying to clear obstacles on the Chesterfield Canal so they could stabilise a concrete wall — not an easy day’s work. But what really had them stumped was a heavy iron chain on the canal bottom. After various attempts, they hooked the chain to their dredger. That did the trick. A firm pull removed the chain and the block of wood on the end of it. The gang took a well-earned break for tea.

The tea break was rudely interrupted by a policeman in a state of some excitement. He had been passing the normally tranquil waterway when he could not help but notice a large whirlpool. By the time the crew returned to the scene, the canal had gone. “We didn’t know there was a plug,” protested one workman. And, in fairness, the canal was two centuries old, and so was the plug. Whatever records there may have been had been destroyed in the Blitz. The moral of the story: institutional memory is valuable, and if an organisation starts forgetting important matters (such as the existence of the plug) bad things happen. Expertise drains away alarmingly fast if not refreshed by activity.

It’s not easy, though. I was recently taken on a tour of the Bodleian Library’s portrait collection, and was struck by how hard our tour guides had had to work to recover basic information about the sitter and the artist, even in portraits just a few decades old. This wouldn’t be so remarkable, except that the entire reason for the Bodleian Library to exist is to preserve information in an accessible form. (Bodley’s librarian, Richard Ovenden, has written Burning the Books: A History of the Deliberate Destruction of Knowledge and is president of the Digital Preservation Coalition.) But the Bodleian is a library, not a portrait museum, and without constant attention, the natural order of things is not to remember, but to forget.

That means trouble. Consider Volkswagen’s disastrous scandal, in which the company designed its cars to fool emissions tests by regulators. No, not the scandal of 2015, which cost the company its reputation, its CEO and well over €30bn in fines, settlements and legal fees. I mean the scandal of 1973, in which VW was accused by the US Environmental Protection Agency of designing its cars to fool emissions tests by regulators. VW settled out of court and, it seems, spent the following decades forgetting what should have been a chastening experience.

A more tragic example is the pair of fatal Space Shuttle explosions, Challenger in 1986 and Columbia in 2003. These accidents seem very different. One was an explosion shortly after take-off, the other a break-up on re-entry. But the underlying errors that made them possible seem eerily similar. The Columbia Accident Investigation Board report noted that the same basic questions had emerged: why did both shuttles keep flying with known problems? And why did Nasa managers decide that it was safe to launch despite warnings from their engineers? To set the stage for Columbia, Nasa first had to forget all the lessons of Challenger.

There is more to institutional forgetfulness than forgetting one big thing, whether that is “if you cheat the EPA, they may figure it out” or “the canal has a plughole”. Organisations can also just forget how to get things done.

As a boy I was fascinated by the Lockheed TriStar airliner because of its unusual configuration, with one engine in the tail. You don’t see it much these days — the TriStar was not a commercial success.

I wasn’t the only person to be intrigued by the plane, but the organisational psychologist Linda Argote had a different reason to scrutinise it. Most aircraft get much cheaper to make with the benefit of experience — they are the canonical example of learning by doing. But the TriStar stayed stubbornly expensive to make. Argote wanted to know why. Her idea flipped the idea of learning by doing: what about forgetting by not doing?

In a 1990 article Argote and Dennis Epple concluded that Lockheed had made so few planes they were forgetting faster than they were learning. In particular, in 1977 and 1978 production slumped to just 14 TriStars in total, and by the early 1980s costs in real terms were higher than in 1975.

The economist Lanier Benkard later estimated that Lockheed’s cost-saving expertise tended to drain away alarmingly fast if not refreshed by activity, with a half-life of just over a year. We can’t generalise too much from that. Planes are planes, and every case is different. Still, anyone who has ever filed tax returns can attest that a year is easily enough time to forget how to do any complex process.

Forgetting can happen for many reasons. People leave. Physical archives are vulnerable to mould and fire and being misplaced. Digital archives tend to become unreadable as technology changes — indeed the final reference in the Wikipedia entry on organisational memory is a dead link to a lost NHS website. And sometimes organisations deliberately forget. The underlying cause of the Windrush scandal in the UK was that one part of the Home Office decided to make onerous demands that UK residents prove they had the right to live and work in the country, without knowing — or much caring — that another part of the Home Office had destroyed the records that made such proof possible.

More than 100,000 US government web pages disappeared after President Trump took office. It remains to be seen what is gone temporarily and what has been lost for ever.

It is easy for organisations to forget, even when they are trying to remember. Let’s not make this worse than it has to be, or it will be more than the Chesterfield Canal that we lose.

Written for and first published in the Financial Times on 18 April 2025
 
mada nzuri here are your answers:
1) Dhahabu ziliwekwa kama akiba, na akiba kazi yake kutumika wakati wa majanga, but uzuri ni hio hio dhahabu inachimbwa ndan sio kwamba tunaenda kununua

2) Miradi lazima iendelee, kuna competition kali sana ya biashara kwenye region yetu tukizubaa basi inakula kwetu,
3) Alternative ingine ni kukopa, ukitaka kujua madhara yake nenda kenya apo
Naongezea....

Kumbuka kabla ya Samia BOT ilikuwa hainunui gold. Tumeanza kununua mwaka 2023 kwa mikakati yake na sasa tuna tani 15. Kuna ubaya gani kuiuza kiasi kipindi hiki ambacho gold imepanda kwa zaidi ya 60% soko ili ku finance ujenzi wa miundombinu?? Mikakati ni ya kwake ndiye aliyeanzisha kununua. Na siyo vibaya kuuza kiasi kuliko kwenda kukopa kwenye mabenki kwa ajili ya kujenga hiyo miundombinu
 
Halafu kuna mijitu ipo imekaa kwenye round table na huyu "ajuza kilaza" inajifanya "vipanga wa uchumi" ndo imemshauri aje na mbinu hii ya kujipigia hazina yetu ya dhahabu.

Alaaniwe aliye ng'ang'ana kumbakisha huyu mwanamke madarakani.

Ni mwendo wa kujipigia tu kila kitu bila tahadhari.
Dhahabu yenyewe kaanza Samia kununua mwaka 2023, bado mnamponda wakati kabla yake mlikuwa na Tani SUFURI. Hivi sasa ziko Tani 15, kuna ubaya gani kuuza kiasi wakati soko liko juu ili kuepuka kukopa kwenye commercial banks kwa ajili ya kumalizia ujenzi wa miundombinu??
 
TOKA MAKTABA :

Je Charles Nyirabu na Gilman Rutihinda walikuwa na qualifications gani?
 
mada nzuri here are your answers:
1) Dhahabu ziliwekwa kama akiba, na akiba kazi yake kutumika wakati wa majanga, but uzuri ni hio hio dhahabu inachimbwa ndan sio kwamba tunaenda kununua

2) Miradi lazima iendelee, kuna competition kali sana ya biashara kwenye region yetu tukizubaa basi inakula kwetu,
3) Alternative ingine ni kukopa, ukitaka kujua madhara yake nenda kenya apo
Haya yote yametokana na watawala kushindwa kusimamia vyanzo vya uchumi kufikia hatua hii. Kulingana na mleta mada kuna uwezekano mkubwa hata ishu za ufisadi zikaingia hapo ukizingatia bi mdashi sio mdadisi wa mambo akishauriwa kidogo anakubali.

Wananchi waliomba kupata mtu sahihi, wakapuuzwa. Tunakoelekea hata machawa wataisoma namba
 
Haters wa Samia ni watu wa kuwahurumia sana, Kwakweli Wana maisha ya shida mno 🤣🤣🤣
Kwao chochote kile, hata wawe hawana elimu nacho vipi, Ili muradi kiwe kimetoka kwa Samia, basi lazima waje na vioja vyao vya kupinga🤣🤣🤣🤣.
Ndugu jibu hoja acha uchawa. Hii kitu ina dalili kubwa ya ufisadi kutokana na ukweli kuwa hazina ya dhahabu ipo kwa ajili ya matukio makubwa amabayo yanaweza kuiingiza nchi katika anguko la uchumi.

Sasa katika hali ya utulivu nchi inafikia hatua ya kuuza rasilimali zake muhimu kama dhahabu. Je hiyo sio dalili tunaongozwa na watu wasiolitakia mema taifa? Labda nikutafsirie, huu ni wakati sahihi wa kuuza hiyo bidhaa muhimu ya taifa? Ndugu chawa usikurupuke uelewe kwanza
 
Samuya alivyomaliza muhula wa Magu, alitakiwa arudi unguja ale pensheni yake na kui enjoy ma dykes.
Kudanganywa na wakina Msoga YANAMTOKEA PUANI!
Kuongoza Danganyika siyo ZNZ, siyo kikundi cha TAARAB...
Yanamtokeaje puani kama kuna uwezekano wa kuiuza nchi ili yeye awe salama?. Nadhani Sisi wananchi na vizazi vyetu ndio tutatokewa puani
 
Yule naibu gavana kutoka Zanz kaja kimkakati hazina ya nchi yote itahamia Zanz walahi. Natamani tungekuwa na usalama wa taifa wazalendo hata kadhaa tu walioko huko juu lakini kwasasa hatuna kila kitu nchi itanyooshwa hasa na huyu mama
😭😭😭😭😭
 
Bantu Holimisa

TOKA MAKTABA:

Army Stages Coup in Black S. Africa Area : General Takes Over in Transkei Region, Charges Corruption​

L.A. Times Archives
Dec. 30, 1987 12 AM PT
Associated Press
JOHANNESBURG, South Africa — The army in the black homeland of Transkei staged a coup today, ousting the recently elected prime minister and accusing her of corruption.

Maj. Gen. Bantu Holomisa, the army commander, announced the coup in a broadcast on Radio Transkei. He declared martial law, suspended the constitution and outlawed political activity.


Holomisa told the South African Broadcasting Corp. that there were no arrests during the takeover and that the ousted prime minister, Stella Sigcau, is “on leave.” There were no reports of violence.

Sigcau took office in October after the army intervened to depose her predecessor, George Matanzima, and force eight of his Cabinet ministers to resign.

Matanzima, who had been the homeland’s most powerful figure since 1979, was accused of involvement in widespread corruption in the nominally independent homeland on the Indian Ocean coast.


Tourists Reassured

Holomisa told the South African Broadcasting Corp. that he and a military council will rule Transkei temporarily. He said roadblocks were set up but he described the situation as calm and said there is no cause for alarm among the many South African tourists at Transkei beach resorts.

On Radio Transkei, Holomisa was quoted as saying it had been “regrettably established” that Sigcau was “involved in the corruption and bribery which we are fighting and which was practiced by the former ministers that had recently been removed from their posts.”

The 50-year-old Sigcau previously served as minister of posts and telecommunications. Her father was a prominent Transkei chief. Upon taking office as the first woman to lead one of South Africa’s black homelands, she vowed to combat nepotism and corruption.


Supporters depicted her as Transkei’s version of Prime Minister Margaret Thatcher of Britain, but critics said it would be difficult for a woman to survive as leader in a society traditionally dominated by men.

Transkei is one of four black homelands designated by South Africa as independent but not recognized abroad.

View: https://m.youtube.com/watch?v=c28m3Ue71J4
 
Katika uchumi wa dunia akiba ya dhahabu ya nchi (National Gold Reserves) inatazamwa kama ngao ya mwisho ya uhuru wa kiuchumi. Taarifa kuwa nchi yangu Tanzania inapanga kuuza sehemu ya hazina yake ya dhahabu ili kufadhili miradi ya miundombinu imenistua sana.

Ni jambo linalopaswa kutafakariwa kwa kina na kila mzalendo , imekuwaje uzalishaji wa kila siku wa dhahabu nchini unashindwa kukidhi mahitaji ya ukwasi (Current Liquidity Needs), mpaka nchi ilazimike kugusa akiba ya kimkakati (Strategic Reserves) . Hatua hii si tu uamuzi wa kifedha, bali ni ishara tosha ya kupungua kwa uwezo wa serikali katika kusimamia uzani wa mapato na matumizi (Fiscal Deficit).

Dhahabu ni rasilimali inayoweza kugeuzwa kuwa fedha wakati wowote (Liquid Asset) na thamani yake haishuki kirahisi kama haya makaratasi mengine. Tunapouza akiba hii wakati sarafu yetu (Shilingi) ikiwa inapoteza nguvu dhidi ya dola ya Marekani, Kitaalamu, uamuzi huu unashusha uaminifu wa nchi mbele ya wakopeshaji wa kimataifa (Sovereign Creditworthiness) jambo ambalo linaweza kuifanya nchi ionekane inaelekea kufilisika (Insolvency)

Serikali inasema inauza dhahabu ili kujenga miundombinu. Hapa kuna fumbo kubwa la kiuchumi(opportunity cost). Miundombinu kama reli na barabara ni uwekezaji wa muda mrefu ambao unachukua miongo kadhaa kurudisha faida (Long term gestation period). Kwa upande mwingine, dhahabu inazidi kupanda thamani duniani kutokana na kuyumba kwa uchumi wa nchi za Magharibi. Kuuza dhahabu inayopanda thamani ili kuwekeza kwenye long term investiments ni sawa na kutumia kiinua mgongo cha mafao kununua hiace ya biashara ambayo huna uhakika wa abiria hapa namaanisha hivi miundombinu mfano barabara na reli, ingawa ni muhimu, zinaanza kuchakaa (depreciate) siku ile tu zinapomalizika kujengwa.

Zinahitaji mabilioni ya fedha kila mwaka kwa ajili ya matengenezo (maintenance costs). Pia, reli au barabara haianzi kuleta faida kesho inachukua miaka 20 hadi 30 kurudisha hata ile gharama ya ujenzi. Maana yake ni kwamba tunauza kitu ambacho kingetulinda dhidi ya mfumuko wa bei (dhahabu), ili tujenge kitu ambacho kitatugharimu pesa zaidi kukitunza (Reli/Barabara).

Kwa lugha rahisi ni hivi Ikitokea dharura ya kitaifa kesho kama njaa(nimesema njaa maana mvua zimegoma) au vita, huwezi kuing'oa reli au barabara na kuiuza ili upate dola za kununua chakula au silaha. Lakini dhahabu unaiuza ndani ya dakika tano na kupata fedha. Tunapoteza uwezo wa kuwa na fedha mkononi (Liquidity) na kubaki na majengo/barabara ambazo haziwezi kutusaidia wakati wa dharura ya haraka.

Katika mazingira ya ukata wa fedha za kigeni (Forex Crunch), mara nyingi serikali hufanya maamuzi ya dharura chini ya shinikizo unajua serikali ya sasa kuna uwezakano wajanja washasoma gap la kupiga na kwakua Rais anaonekana kutokujali mambo basi anapenyezewa mkakati naye anaubaliki kama ulivyo.

Swali la msingi ni je, uuzaji huu utafanyika kwa uwazi (Open Market Tender) au ni mikataba ya chini ya meza inayohusisha madalali (Middlemen)? Historia ya nchii hii inaonyesha kuwa rasilimali za taifa zinapouzwa kwa dharura kama wale twiga waliopanda ndege, nchi hupata hasara kubwa kupitia bei za michongo (Underpricing) huku kundi dogo la watu likinufaika na kamisheni nono si mnajua tena wanaomuongoza mheshimiwa ni watu wa aina gani?

Pindi hazina ya dhahabu inapopungua, imani ya soko kwa sarafu ya ndani huporomoka. Hii itapelekea kushuka zaidi kwa thamani ya Shilingi (Currency Devaluation). Kwa nchi inayotegemea kuingiza bidhaa nyingi kutoka nje kama yetu hii, bei ya bidhaa muhimu kama mafuta ya petroli, mitambo na dawa itapanda maradufu. Huu ni mnyororo unaosababisha mfumuko wa bei (Hyperinflation) ambao utamuumiza zaidi mwananchi wa hali ya chini tutarajie hili mda si mrefu

Uuzaji wa hazina ya dhahabu unapaswa kuwa hatua ya mwisho kabisa baada ya vyanzo vingine vyote kufeli. Badala ya kugusa akiba ya vizazi vijavyo. Serikali inapaswa kupunguza matumizi yasiyo ya lazima (Austerity Measures) kama maposho ya kufuru safari za nje zisizo na maana magari ya anasa nk. Najua hapa hawapataki pia mtindo wa maisha wa ufahari usio na tija; kama Rais kuigiza sinema ni matumizi ya hovyo maana hakuna return yoyote kwenye utalii matokeo yake tunagusa hazina, kudhibiti utoroshaji wa madini, na kuhakikisha kunakuwepo na mazingira rafiki ya uwekezaji ili kuvutia fedha za kigeni.

Kama wachumi na wazalendo wa Taifa hili, hatuwezi kukaa kimya wakati kibubu cha Taifa kikivunjwa ili kuziba mapengo yaliyosababishwa na usimamizi mbovu wa uchumi.Tunauza dhahabu maana yake vyanzo vingine vya Forex (Utalii, Mauzo ya mazao, Mikopo ya nje) vimeshindwa kukidhi mahitaji yetu kama kulipa madeni ya nje na kuagiza bidhaa na yote ni sababu ya uongozi mbovu na ulafi wa watu.KAMWENE

Una so called rais muimba taarab za mipasho, unategemea nini?

Things fall apart, the center cannot hold
-W.B Yeats
 
Back
Top Bottom