Ninachokiona kwenye hii simulizi ni tatizo la mfumo wa kiuchumi kushindwa kuwapa vijana ajira na fursa za kujiingizia kipato.
Au inawezekana kuwa shida sio uchumi kuwa mgumu bali vipaumbele vyao vimebadilika. Kwa mfano mwaka 1930 hadi 1960 mwanaume hakuhitaji Brevis, iphone, apartment ya vyumba 3, milioni 50 au zaidi kwenye account ya benki na kipato cha shilingi kuazia milioni 3 kwenda juu kila mwezi ili kumfanya mwanamke achanganyikiwe kumuona na kutamani amtongoze na kumchumbia.
I mean wanawake wa sasa wamejiwekea standards ambazo kiuhalisia ni ngumu kwa mwanaume wa kawaida mwenye ukuaji wa kawaida na wa afya wa kiuchumi kuweza kuziattain ndio maana wanaishia kukutana na wezi wa mali za serikalini, wauza ngada, matapeli,wanaume za watu ambao ni rika la baba zao au vijana waliorithishwa mali na familia zao.
Kimsingi ni ngumu kureason na reality kama maisha yako unayafanya kama maigizo ya movie.
Uchumi haujasema uwe na million ndipo uishi,uchumi umeweka standards ambazo wenye kuzimudu wataishi humo,hiyo ni kawaida kabisa katika maisha.
Tatizo ni kuwa na wanawake wanaojivisha standards za daraja la kwanza la maisha wakati wao wapo daraja la tano la maisha.
Hawa wanaume wanaowakataa ni husband materials na hawana shida yoyote na katika kizazi cha wanaume walioanza kufanikiwa mapema katika hali ngumu basi ni cha hawa vijana uzao wa kuanzia 1980. Wanamiliki na kuwa na maisha ambayo kwa nyakati hizi ni wamejitahidi sana.
Shida tuna wanawake very entitled na wasiojua lolote kuhusu maisha. Imagine mtu akikutana na wewe anakuonyesha kuwa yeye hali vyakula vya kawaida kama ugali maharage,ugali dagaa matembele,hawali mihogo,na lazima atoke kila weekend, kila siku ale anachotaka kutoka mtandaoni ambavyo gharama yake huanzia 15,000 kwenda juu.
Lakini mwanamke huyo huyo akikaa na wenzake anakula hadi nyanya chungu zilizochemshwa na chumvi tu anazila kwa ugali wa sembe. Huyu sasa yupo serious na maisha kweli?
Hawataki kujishughulisha wakiwa na mwanaume ila anataka apange matumizi na kufilisi pesa ya mwanaume wake.
Hawajui wanachotaka yet wana mashariti ya vitu vingi wanavyotaka kufanyiwa na mtu m'moja. Hawapendi kuongozwa yet hawana direction ya maana kuhusu maisha na kila siku wanahoji kwanini hawaelekezwi.
Nadhani dawa ni kuwaacha walalie kitanda wanachokitandika. Tukianza kuongea lugha moja,maybe wataanza kurudi mstarini.